വെള്ളച്ഛന്റെ ശരീരത്തിൽ ഭഗവതി ആവാഹിച്ചിരിക്കുന്ന വേളയിൽ, ഒരു വൃദ്ധ തന്റെ മരുമകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതികളുമായി എത്തുന്നു. മകൻ മരുമകളുടെ സ്വാധീനത്തിലാണെന്നും താൻ അവഗണന നേരിടുകയാണെന്നും അവർ സങ്കടത്തോടെ പറയുന്നു. ഭഗവതിയുടെ വേഷത്തിലുള്ള വെള്ളച്ഛൻ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുകയും ഉപദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വൃദ്ധയുടെ പരാതികൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യം ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയും വെള്ളച്ഛൻ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
തുടർന്ന് നിളയും മാതാപിതാക്കളും വെള്ളച്ഛനുമായി സംസാരിക്കുന്നു. വനതി എന്ന പെൺകുട്ടിയെയും കണ്ണാടിയെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി നിലനിൽക്കുന്ന ദുരൂഹതകളെക്കുറിച്ച് അവർ ചോദിച്ചറിയുന്നു. വനതിയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ പലതും അതിശയോക്തി കലർന്നതാണെന്ന് വെള്ളച്ഛൻ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുമായി ഏറ്റുമുട്ടാൻ നിൽക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതമെന്ന് അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
നിളയ്ക്കും മാതാപിതാക്കൾക്കും സംരക്ഷണമെന്ന നിലയിൽ വെള്ളച്ഛൻ ജപിച്ച ചരടുകൾ നൽകുന്നു. ഈ ചരടുകൾ വനതിയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വനതിയുടെ അറിവുകൾ സാധാരണക്കാർക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമാണെന്ന വെള്ളച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ നിളയെ ചിന്തയിലാഴ്ത്തുന്നു. ആ ദുർമന്ത്രവാദിനിയെ നേരിടാൻ വെളിച്ചപ്പാടിനു പോലും മടിയുണ്ടെങ്കിൽ, വനതിക്ക് അസാധാരണമായ എന്തോ കഴിവുണ്ടെന്ന് നിള ഉറപ്പിക്കുന്നു.
വീട്ടിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ, ഇടവഴിയിലെ മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നിളയുടെ മനസ്സിൽ വെള്ളച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അലയടിക്കുന്നു. നാട്ടുകാരുടെ അന്ധവിശ്വാസമാണോ അതോ വനതിയുടെ യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള സിദ്ധിയാണോ ഈ ഭയത്തിന് പിന്നിലെന്ന് അവൾ ആലോചിക്കുന്നു. നിഗൂഢതകൾ നിറഞ്ഞ ആ വഴിയിലൂടെയുള്ള യാത്ര നിളയിൽ വലിയൊരു ആശങ്ക നിറയ്ക്കുന്നു.
Photo and News Source: Mathrubhumi
