ഒരിക്കൽ ഒരു കാട്ടിൽ പുലിയമ്മയും മക്കളും താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, വഴിതെറ്റി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പുള്ളിമാൻകുഞ്ഞിനെ പുലിയമ്മ കണ്ടുമുട്ടി. മാൻകുഞ്ഞ് തന്റെ അമ്മയെ കാണാതായ സങ്കടത്തിലായിരുന്നു. പുല്ലു തിന്നുന്നതിനിടയിൽ വെള്ളം കുടിക്കാൻ പോയ താൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അമ്മയെ കാണാനില്ലെന്ന് മാൻകുഞ്ഞ് പുലിയമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
മാൻകുഞ്ഞിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പുലിയമ്മ, അവളെ സഹായിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകി. എന്നാൽ, പരിസരത്ത് കണ്ട സിംഹത്തിന്റെ കാൽപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് മാൻകുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയെ സിംഹം പിടികൂടിയതാണെന്ന് പുലിയമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ആപത്തിൽപ്പെട്ട കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ മനസ്സുവരാതെ, പുലിയമ്മ അവളെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി.
പുലിയമ്മയുടെ മക്കൾക്ക് ആദ്യം സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. പുലികളായ തങ്ങളുടെ കൂടെ ഒരു മാൻകുഞ്ഞിനെ എങ്ങനെ വളർത്തുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം. അപ്പോൾ പുലിയമ്മ മക്കളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ''ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ മാനും പുലിയും എല്ലാം തുല്യരാണ്. മനസ്സിൽ നന്മയുള്ളവർ സഹജീവികളെ സ്നേഹിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും ഈ പുള്ളിമാൻകുഞ്ഞിനെ സ്വന്തം അനുജത്തിയായി കാണുക!''
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഉൾക്കൊണ്ട മക്കൾ പുള്ളിമാൻകുഞ്ഞിനെ തങ്ങളുടെ സഹോദരിയായി സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ, ശത്രുത മറന്ന് സ്നേഹത്തോടെ അവർ ആ കാട്ടിൽ സന്തോഷമായി ജീവിച്ചു. സഹജീവികളോടുള്ള കരുണയും സ്നേഹവുമാണ് ഈ കഥ നൽകുന്ന വലിയ സന്ദേശം.
Photo and News Source: Mathrubhumi
