പ്രസേനജിത്ത് രാജാവിന് അയൽരാജ്യത്തിൽ നിന്ന് രണ്ട് ഭംഗിയുള്ള കുഞ്ഞു തത്തകൾ സമ്മാനമായി ലഭിച്ചു. രാജാവ് അവയെ തന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ വളർത്താനും പരിശീലിപ്പിക്കാനും ഏർപ്പാട് ചെയ്തു. ഒരുദിവസം, തത്തകളെ പരിചരിക്കുന്നയാൾ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ''പ്രഭോ, ഒന്ന് ദിവസവും രാവിലെ ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നുയരുന്നു. വൈകുന്നേരം തിരികെയെത്തും. മറ്റേത് തത്തയാകട്ടെ, അതിരിക്കുന്ന മരച്ചില്ലയിൽത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നു. നമ്മൾ കൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുകയാണ്.''
രാജാവ് മന്ത്രിയോട് നിർദ്ദേശിച്ചു: ''നാട്ടിലെ ഏറ്റവും നല്ല പരിശീലകനെ കൊണ്ടുവന്ന് ആ തത്തയെ പറക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കണം.'' അടുത്ത ദിവസം പ്രഗത്ഭനായ പരിശീലകൻ എത്തി. എത്ര പരിശീലിപ്പിച്ചിട്ടും ഒരുമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. രാജാവ് പിന്നീട് പറഞ്ഞു: ''മന്ത്രീ, പക്ഷികളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാവുന്നത് പരിചയസമ്പന്നരായ കർഷകരാണ്. അങ്ങനൊരു കർഷകനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരൂ.''
നാട്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രായംകൂടിയ കർഷകൻ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. രാജാവ് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാവരേയും അദ്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ആ തത്ത ആകാശത്തേക്ക് പറന്നു. രാജാവ് ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു: ''ഇത് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് എങ്ങനെ സാധിച്ചു?''
കർഷകൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ''പ്രഭോ, ഞാൻ മറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ല. ആ തത്ത ഇരുന്ന ചില്ല മുറിച്ചുമാറ്റി. അതോടെ അതിന് ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഇല്ലാതായി. പിന്നെ പറക്കാതെ കഴിയില്ലല്ലോ.'' തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ''പ്രയത്നിച്ച് ഉയരത്തിലെത്താനുള്ള കഴിവും ശക്തിയുമുണ്ടെങ്കിലും, അതിനുവേണ്ടി മുന്നിട്ടിറങ്ങാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാവില്ല. സുരക്ഷിതമെന്ന് നമ്മൾ കരുതുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്ന് സ്വതന്ത്രരായാലേ പുതിയ അവസരങ്ങൾ നമ്മളെതേടിയെത്തൂ.''
രാജാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും ഈ ഉപദേശം വളരെ ശരിയാണെന്ന് ബോധ്യമായി. ഈ കഥ വഴി, നാം മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള ധൈര്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നേടിയാലേ നമ്മുടെ കഴിവുകൾ പൂർണ്ണമായി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാം.
Photo and News Source: Mathrubhumi
